Cilj rada bio je da se utvrdi uticaj različitih vrsta parcijalnih zubnih proteza na akumulaciju dentalnog plaka. Istraživanje je obuhvatilo tri eksperimentalne i jednu kontrolnu grupu, sa po 30 ispitanika. U prvoj eksperimentalnoj grupi su bili nosioci parcijalnih akrilatnih proteza, u drugoj nosioci supradentalnih proteza, a u trećoj – nosioci skeletiranih proteza. Prisustvo dentalnog plaka na preostalim zubima, određivano je modifikovanom metodom po Silnes-Lou. Količina dentalnog plaka merena je prilikom predaja proteza, posle 6 i 12 meseci nošenja proteza. U celini, indeks dentalnog plaka je, posle 12 meseci nošenja proteza, bio relativno nizak u sve tri grupe ispitanika što je reziultat prethodne obuke i motivacije ispitanika za održavanje oralne higijene. Najveći rizik pojave oralnih oboljenja čiji je glavni uzročnik dentalni plak, ipak, postoji kod nosilaca parcijalnih akrilatnih proteza, zatim kod pacijenata sa supradentalnim protezama, a najmanje plaka je bilo kod skeletiranih proteza.

Ključne reči: parcijalna proteza, dentalni plak, oralna higijena.

Kompletan tekst