Cilj rada predstavlja ispitivanje opravdanosti formiranja aktivnih protetskih segmenata na retencionim zubima za prihvatanje elemenata parcijalnih skeletiranih proteza. Metode. Ispitivanje je obavljeno u okviru opservacionog perioda od tri godine na Klinikama za stomatološku protetiku Stomatološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu i Vojnomedicinske akademije (VMA). Analizirano je po dve stotine pacijenata različitih vrsta krezubosti, sa postavljenim indikacijama za izradu parcijalne skeletirane proteze (PSP) sa livenim kukicama. Svih četiri stotine pacijenata predstavljaju 50% uzorak odabran metodom slučajnog izbora za dati opservacioniu period i stomatološke ustanove. Rezultati. Procena opravdanosti pripreme retencionih zuba, izvršena je u okviru analiziranja potrebe formiranja: vodećih površina, ležišta za okluzalne naslone, vestibularne podminiranosti i oralne podminiranosti. Prilikom izrade svake PSP neophodno je korišćenje najmanje dve ili više vodećih površina. Formiranje vodećih površina vrši se kod izuzetno velikog broja retencionih zuba (preko 95%). Pri izradi PSP neophodno je korišćenje što većeg broja okluzalnih naslona, (najmanje tri i više), što svakako takođe zavisi od vrste krezubosti pacijenta. Formiranje ležišta za okluzalne naslone mora se izvesti kod skoro svih pacijenata (preko 95% retencionih zuba), a vestibularne površine retencionih zuba trebalo bi pripremiti kod preko 50% korišćenih zuba. Oralne površine se pripremaju u okviru pripreme retencionih zuba za ostale aktivne protetske segmente. Zaključak. Bez obzira da li priprema zuba za prihvatanje elemenata PSP sa livenim kukicama predstavlja korišćenje jedne od neinvazivnih ili invazivnih stomatoloških metoda, obavezno je izvršiti formiranje aktivnih protetskih segmenata i to prema planu postavljenom na modelu za studije.

Ključne reči: parcijalna skeletirana proteza (PSP), aktivni protetski segment, vodeća površina, ležište za okluzalni naslon, priprema retencionih zuba.

Kompletan tekst